Esqueceches o contrasinal? Aínda non tes unha conta? Crea unha
  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Auto width resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color
  • red color
  • green color

Valminor.info - O Portal do Val Miñor

11 10/08
Portada arrow Opinión arrow O cruceiro de San Campio
Notificar un comentario

Estas opinións son dos insternautas, non de valminor.info. Se consideras que este comentario pode ser inxuriante ou pode incumple algunha lei española, notifícao á nosa redacción.
Por favor completa este pequeno formulario e pulsa na opción de Enviar para completar o proceso.

Nome
 
Correo electrónico
 
Motivo da notificación
 
 
 

Comentario a notificar

Jesusiño do Monte.

Escrito por: Xosé Lois Vilar Pedreira (Invitado) o 10-04-2008

Jesusiño do Monte.

Escrito por: Xosé Lois Vilar Pedreira (Invitado ) o 10-04-2008

Ou Jesús O Galo ou de Portas por ter nacido neste concello o 27 de decembro de 1897.Un dos cans chamábase Turca.El dicía que era Tuerca en castellano.Un dos cans morreu e foi enterrado no Rosal.Morreu nos anos setenta no asilo de Cambados. Nos vos conto máis por que alguén está a preparar a súa biografía,fotos incluídas. l

 

» Notificar este comentario á dirección da web

» Responder a este comentario...

»  Voltar ao artigo


mXcomment 1.0.7 © 2007-2008 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved

Antonio Valverde

Antonio Valverde

Vigo 1935 

Nacido en Vigo no seo dunha familia gondomareña, pasou a súa infancia a cabalo entre a cidade olívica e o Val Miñor, para logo asentar a súa vida profesional en Madrid pero sen perder de vista o seu querido Val Miñor.

Neto de Manuel Alonso Pérez, o que fóra secretario do concello de Gondomar e un dos artífices administrativos das escolas Proval.
Neto tamén do mestre de obras Angel Valverde Saines, da Cabreira, ao que lle debemos o legado de casas tan singulares como a casa onde está ubicada a farmacia da Ramallosa.

Primeiros recordos do Val Miñor 

"Recordo ir dende a casas dos meus pais,  todos os días a bañarme á praia, pola vía do tranvía. Por un sendeiro porque non había nin estradas nin outro medio... Ou collías o tranvía e te apeabas no apeadeiro de Lourido ou ibas andando....

Nas casetas onde estaba Argimiro, onde te mudabas de traxe de baño. .. Saías aterido de frío e púñaste detrás da caseta ao resgardo do vento do norte, e se tiñas unhas perriñas, que eran poucas, si as tiñas lle mercabas unha mazá a Casimiro. Lembro comer aquela mazá detrás da caseta de Casimiro, e logo volver pra Ramallosa abafados de calor co traxe de baño mollado na cabeza."