Esqueceches o contrasinal? Aínda non tes unha conta? Crea unha
  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Auto width resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color
  • red color
  • green color

Valminor.info - O Portal do Val Miñor

06 10/08
Portada arrow Novas arrow Xerais arrow Renuncio
Renuncio PDF Imprimir Correo-e
(0 votos)
 
o 29-03-2007

Visitas : 653


Por Carlos Méixome.
O xogador ten que asistir ao pao, e ten que subir no triunfo. Primeiras regras do complexo e diverso mundo do tute. Se non o fai, o contrincante, no caso de descubrilo, pode acusalo cun contundente “renuncio”. Daquela, quen non respectou as regras perde a partida. Sempre queda a desculpa: “despisteime”, mais a lei é inexorable e a man está perdida. Á marxe queda a maña cínica da trampa.
Hai anos compartín numerosa e demorada cea-coloquio cun articulista de prensa, dos chamados, con certa fachenda, “analistas”. No percorrer da noite e dado que o “analista” en cuestión mantiña, e mantén, unha chiscadela galeguista para sectores crédulos, uns amigos preguntáronlle por que non escribía en galego. O home fixo uns cantos “renuncios” antes de que nos decatásemos de que andaba a xogar á marxe das regras. O seu argumento máis contundente era que en castelán líao máis xente. Na realidade coido que o “analista” non empregaba, nin emprega, o galego, porque el escribe de cousas serias, de cousas de comer, de política e poder e non de literatura, de música tradicional ou dalgunha desas lerias das que se pode escribir en galego, mesmo os venres no xornal que veu do Leste.
Imaxino que o reconto de lectores empurraría a Caneiro a escribir os seus artigos de prensa, primeiro metade en galego metade en castelán e agora, en lóxica numérica, en castelán.
As contabilidades burguesas enténdoas perfectamente, as pretensiosas razóns de altura moral, non. Argumenta Suso de Toro que escribe en castelán, nas páxinas de Galicia do xornal de “referencia”, porque tivo que escoller entre aceptar a censura ou escoller a liberdade de expresión. !Manda nabo¡. Con el foron unha boa restra de persoas as que se pasaron a escribir en castelán no país galego. Entre elas algún vello e respectado compañeiro como o Antón de Vilalba. Non é un “renuncio” nunha partida de café, é unha “renuncia” ao uso do noso idioma. Seguimos, como dicía o poeta, sen decatarnos que nunca virá de fóra remedio ou esperanza. 

Publicado na Peneira. Pé do Galiñeiro



Compartir esta noticia:
Digg!Del.icio.us!Google!Technorati!Yahoo!Chuzar esta noticia! title=

   

  Folla RSS comentarios
 

 


Nome
Correo electrónico
Título  
 
Comentarios
   Notificarme dos seguintes comentarios
   
   

Ningún comentario engadido



mXcomment 1.0.7 © 2007-2008 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
< Ant.   Seg. >

  • Relacionadas
 

Foto denuncia

www.flickr.com

Especiais

Proxecto Parque Eólico na Serra da Groba - Albariño I
Seguimento Parque Empresarial Porto do Molle
 Esteiro da Foz do Miñor - Situación ambiental

Enquisa

Estarías de acordo en que Baiona, Nigrán e Gondomar se unisen nun só concello?